Temel tanım: PR ve stratejik iletişim nedir?
1.1 Halkla ilişkiler (PR): Bir kurumun paydaşlarıyla (müşteri, çalışan, medya, yatırımcı, kamu, STK, yerel halk vb.) karşılıklı anlayış, güven ve iyi niyet ilişkisi kurma ve sürdürme faaliyetlerinin bütünü.
1.2 Stratejik iletişim: Kurumun hedeflerine hizmet eden, planlı, tutarlı ve uzun vadeli iletişim tasarımı. PR bunun kalbi; ancak pazarlama iletişimi, iç iletişim, kamuoyu yönetimi, kriz yönetimi, marka iletişimi gibi alanları da kapsar.
1.3 Özet: PR = “ne söyledik?” değil; “kim olarak, kime, neden, nasıl görünüyoruz ve buna gerçekten değiyor muyuz?” sorusunun cevabı.
1.4 PR–Stratejik İletişim Ayrımı: Tek Sayfalık Kavramsal Şema
1.5 Tanımların yanlış kullanım biçimleri: Sistematik eleştiri ve örnekleme
1.6 Akademik okura not: Normatif modeller ile saha gerçekliği arasındaki gerilim
PR ve iletişimin ana amaçları
2.1 İtibar inşa etmek ve korumak
2.2 Güven oluşturmak
2.3 Kurumun kimliğini ve duruşunu netleştirmek
2.4 Paydaşlarla uzun vadeli, sürdürülebilir ilişkiler kurmak
2.5 Krizleri yönetmek, riskleri azaltmak
2.6 Kurumun iş hedeflerine (satış, yatırım, üyelik, oy, bağış vb.) zemin hazırlamak
2.7 Kurumun hikâyesini ve argümanlarını kamuoyunda tutarlı bir şekilde temsil etmek
2.8 Amaç–yanlış ölçüm–yanlış teşvik: PR’da hedefler nasıl tersine çalıştırılır?
2.9 Düzeltme önerisi: Her amaç için “doğru ölçüm mantığı” nasıl kurulur?
Stratejik bileşenler (işin beyni)
3.1 Paydaş analizi
3.2 Araştırma ve içgörü
3.3 Kimlik ve konumlanma
3.4 Mesaj mimarisi
3.5 Strateji ve planlama
3.6 Stratejik bileşenlerin yanlış kullanım biçimleri: “Beyin” nasıl süs eşyasına dönüşür?
3.7 Mini test seti: Stratejik bileşenlerin sahada “gerçek” olup olmadığını ölçen sorular
Uygulama bileşenleri (işin elleri, ayakları)
4.1 Medya ilişkileri
4.2 Kurumsal iletişim
4.3 Pazarlama iletişimi (PR ile kesişen taraf)
4.4 İç iletişim
4.5 Kriz iletişimi ve issues management
4.6 Kamu işleri ve lobicilik (public affairs)
4.7 Dijital ve sosyal medya iletişimi
4.8 Etkinlik ve deneyim tasarımı
4.9 Kurumsal sosyal sorumluluk ve “purpose”
4.10 İşveren markası (employer branding)
4.11 Thought leadership (fikri liderlik)
4.12 Uygulama bileşenlerinin yanlış kullanım biçimleri
4.13 Mini test seti: Uygulama bileşenlerinde “gerçek mi, dekor mu?” soruları
Süreç bileşenleri (iş nasıl akıyor?)
5.1 Brief ve hedef
5.2 Fikir geliştirme (konsept)
5.3 Planlama ve takvim
5.4 Üretim
5.5 Yayılım ve uygulama
5.6 İzleme ve ölçüm
5.7 Raporlama ve öğrenme
5.8 Süreç bileşenlerinin yanlış kullanım biçimleri
5.9 Mini test seti: Süreç “öğreniyor mu, tekrar mı ediyor?” soruları
Organizasyonel bileşenler (kim bu işi yapıyor?)
6.1 Kurum içi (in-house) ekip
6.2 Ajanslar
6.3 İdeal senaryoda ajans, “bülten yazan dış ekip” değildir; kurumun stratejik ortağıdır
6.4 Gerçekte ise çoğu zaman “deadline yetiştiren taşeron”a dönüştürülüyor
6.5 Organizasyonel bileşenlerin yanlış kullanım biçimleri
6.6 Mini test seti: Organizasyon yapısı gerçeği taşıyor mu, saklıyor mu?
Bu işin görünmeyen ama kritik iki bileşeni
7.1 Etik
7.2 Güven
7.3 Etik–güven yanlış kullanım biçimleri
7.4 Mini test seti: Kurum güven biriktiriyor mu, güven yakıyor mu?
Kuramsal çerçeve: PR hangi kuramların alanıdır?
8.1 Kurumsal meşruiyet
8.2 Paydaş kuramı
8.3 Gündem kurma ve çerçeveleme
8.4 İki yönlü simetrik ve asimetrik iletişim
8.5 Kurumsal söylem analizi
8.6 Güven ve itibarın sosyolojisi
Ölçüm, değerlendirme ve nedensellik: PR neyi nasıl kanıtlar?
9.1 Ölçümün felsefesi: PR’da “kanıt” ne demektir?
9.2 Ölçüm mimarisi: Çıktı–sonuç–etki ayrımı
9.3 AVE ve “vanity metrics” eleştirisi
9.4 Nedensellik: PR etkisini nasıl “kanıtlanabilir” hale getirir?
9.5 Ölçüm hataları ve yanlılıklar
9.6 Veri etiği ve mahremiyet
9.7 Raporlama standardı: Ölçüm, karar mekanizmasına nasıl bağlanır?
9.8 Kuram–pratik köprüsü: PR ölçümü için operasyonel çerçeve
9.9 Amaç–yanlış ölçüm–yanlış teşvik
Yönetişim ve hesap verebilirlik: PR’ın kurum içindeki anayasal düzeni
10.1 PR yönetişimi nedir?
10.2 Karar mimarisi: İletişim kararları nasıl alınmalı?
10.3 Hesap verebilirlik: PR kime karşı sorumludur?
10.4 Çıkar çatışmaları
10.5 Kriz yönetişimi
10.6 Şeffaflık ve kayıt rejimi
10.7 PR performansı ve denetim
10.8 Kuram–pratik köprüsü: PR yönetişimi için operasyonel çerçeve
Dijital çağ, platformlar ve yapay zekâ: PR’ın yeni altyapısı ve yeni riskleri
11.1 Platformlaşma: algoritmik görünürlük yönetimi
11.2 Dezenformasyon ve manipülasyon ekosistemi
11.3 Sentetik medya ve deepfake: kanıt rejiminin kırılması
11.4 Sosyal dinleme ve veri: fırsat mı, gözetim kayması mı?
11.5 Yapay zekâ ile içerik üretimi: hız mı, doğruluk iflası mı?
11.6 Yapay zekâ ile karar destek: otomasyon ve körlük
11.7 Dijital kriz yönetimi
11.8 Regülasyon ve toplumsal beklenti: platformlar, veri ve AI etiği
11.9 Kuram–pratik köprüsü: dijital ve AI çağında PR standartları
Politik bağlam ve regülasyon: Public affairs’in gri alanları
12.1 Public affairs nedir?
12.2 Meşruiyet çerçevesi: kamu yararı olmadan lobi
12.3 Şeffaf ve kayıtlı lobicilik
12.4 Regülasyon ekosistemi: metin değil siyaset
12.5 Kamu iletişimi ile public affairs’in farkı: propaganda tuzağı
12.6 Koalisyonlar, STK’lar ve akademi: meşru ortaklık mı?
12.7 Politik risk yönetimi
12.8 Kuram–pratik köprüsü: public affairs standartları
Kurum içi siyaset, kültür ve liderlik: PR’ın “içeride” kazanmadığı hiçbir savaş “dışarıda” kazanılamaz
13.1 PR’ın kurumsal rolü: erken uyarı sistemi
13.2 Kurumsal kültür: PR’ın görünmez altyapısı
13.3 Güç ilişkileri ve “iç siyaset”
13.4 Liderlik ve sözcülük
13.5 İç iletişim: çalışanlar meşruiyet ortağıdır
13.6 Ajans–müşteri ilişkisi
13.7 Kurumsal öğrenme ve hafıza
13.8 Kuram–pratik köprüsü: iç olgunluk standartları
