Daily Kos'ta yayımlanan yazı sıradan bir teknoloji haberi değil, Amerikan iş dünyasına yönelik sert bir politik itiraz. Richard C, danışma görevlilerinin, çağrı merkezi çalışanlarının, kasiyerlerin ve sürücülerin şirket bilançolarında giderek yalnızca azaltılabilir maliyetler olarak görülmesini eleştiriyor.
Yazar, Uber'in müşteri hizmetlerinde, Block'un personel yapısında ve Kroger'ın kurumsal kadrolarında gerçekleşen kesintileri otomasyon dalgasının örnekleri olarak ele alıyor. Ayrıca Waymo'nun sürücüsüz taksilerinin ve sürücüsüz kamyon teknolojilerinin, geçimini direksiyon başında kazanan milyonlarca kişinin geleceğini etkileyebileceğini savunuyor.
Yazının ikinci ayağı büyük teknoloji şirketlerinin yatırımları. Amazon, Google, Meta ve Microsoft gibi şirketlerin veri merkezleri ve yapay zekâ altyapısı için büyük kaynak ayırdığı; buna karşılık çalışanların iş güvencesi bakımından aynı cömertliği görmediği ileri sürülüyor. Buradaki rakam ve örnekler yazarın bir görüş yazısında kullandığı iddialar; tüm işten çıkarmaların tek nedeninin yapay zekâ olduğu bağımsız biçimde gösterilmiş değil.
Üçüncü eleştiri elektrik faturalarına ilişkin. Yazar, veri merkezlerinin artan enerji talebi nedeniyle şebeke yatırımı ve kapasite maliyetlerinin hanelere yansıtılmasına karşı çıkıyor. Böylece vatandaşın önce işini kaybedip ardından otomasyonu çalıştıran altyapının maliyetini de üstlenebileceği iddiasını ortaya koyuyor.
Yazı yalnızca şikâyet etmekle kalmıyor, somut politika talepleri içeriyor. Çalışanını otomasyonla değiştiren şirketlerin yeniden eğitim ve gelir desteği sağlayan bir fona ödeme yapması, işten çıkarma yaptığı yıl hisse geri alımını sınırlaması ve otomasyon gerekçesiyle iş azaltanların kamu teşviklerini kaybetmesi öneriliyor.
Ayrıca veri merkezlerinin elektrik şebekesini genişletmek için gereken maliyetleri kendilerinin üstlenmesi isteniyor. Sürücüsüz ağır taşıtların trafiğe çıkmasından önce bu alanda çalışanların görüşünün alınması gerektiği savunuluyor.
Yazarın siyasi yaklaşımı ve önerilerinin ekonomik uygulanabilirliği tartışılabilir. Fakat metnin temel fikri açıktır: Yapay zekâyla daha ucuza üretim yapan şirket, kazancı tamamen sahiplerine aktarırken geçiş maliyetinin tamamını çalışanlara ve halka yüklememeli.